پیامبر اکرم(ص) با ذکر عاقبت کار قوم ثمود و توجه دادن سپاهیان به فرجام آنان، درصدد بودند تا به سپاهیانشان هشدار دهند که بیشتر مراقب اعمال و رفتار خود باشند و گمان نکنند صرف همراهی با پیامبر، موجب خوش عاقبتی و سعادتمندی آنها میشود.
حجتالاسلام علیرضا قبادی، جامعهشناس و کارشناس دینی در سلسله گفتارهایی، با نگاهی نو و کاربردی، به بازخوانی ابعاد مغفولمانده از زندگی پیامبر اکرم(ص) میپردازد. در ادامه درسگفتار ششم را میخوانیم.
فرا رسیدن هفدهم ربیعالاول، سالروز ولادت با سعادت رسول رحمت حضرت محمد مصطفی(ص) و پنجمین سلاله پاکشان حضرت امام جعفر صادق(ع) را تبریک و شادباش میگویم. در این ایام خجسته و پربرکت، از خداوند کریم مسئلت میکنیم که همگان را به تأسی از سیره رسول خاتم و اوصیای ایشان موفق بدارد و زیارت و شفاعت آن رسول رحمت و خاندان پاکش را نصیب همگان فرماید. در گفتار حاضر به یکی دیگر از درسهای زندگی پیامبر(ص) اشاره میشود.
جنگ تبوک، آخرین غزوه پیامبر(ص) بود. تبوک قلعه محکمی در نوار مرزی سوریه و از مستعمرات روم بود. ارتش روم نیز از قویترین ارتش آن دوران به حساب میآمد. پس از فتح مکه و گسترش و رواج آیین و آموزههای اسلامی و زوال آیین بتپرستی، دولت روم از ناحیه نیروهای اسلامی احساس خطر میکرد و سربازانی را در تبوک برای مقابله با پیامبر مستقر کرد. از سوی دیگر پیامبر نیز نگران ضربات غافلگیرانه آنان نسبت به دولت نوپای اسلامی بود.
پیامبر(ص) در سال نهم هجرت برای دفع هجوم غافلگیرانه آنان سپاهی به استعداد سی هزار نفر آماده و به قصد مقابله با سپاه روم به سمت تبوک حرکت کرد. در مقایسه با سایر غزوات پیامبر، جنگ تبوک به لحاظ دوری مسافت از دورترین نقاط(حدود ۶۵۰ کیلومتر) به مدینه بود. افزون بر دوری مسافت، گرمای هوا، بادهای تند و عبور از صحرا و... از ویژگیها و مشکلات این سفر به شمار میرفت.
یکی از مکانهایی که در این سفر طولانی، سپاه اسلام باید از آنجا عبور میکردند، سرزمین «قوم ثمود» بود. سپاه اسلام در حالی از این سرزمین عبور میکردند که خانههای ویران شده و خالی از سکنه قوم ثمود را مشاهده میکردند. همان سرزمینی که قرآن کریم در آیات مختلف به آن اشاره کرده است. خانههای مخروبه، به همراه بادهای تند و طوفان شدیدی که بر این سرزمین خاموش میوزید، مایه عبرت همگان بود. گویا سرزمین خاموش به سخن آمده و میگفت: کجایند ساکنان سرزمینی که سنگهای سخت را جابجا میکردند و خانههای مستحکم میساختند. چگونه بر اثر نافرمانی از دستورات الهی دچار عذاب الهی شده و از صفحه روزگار محو شدند.
پیامبر(ص) برای عبور از این سرزمین دستورات لازم را صادر کردند. آن حضرت برای در امان ماندن از بادهای داغ و سوزان سرزمین ثمود صورت مبارک خود را با پارچهای پوشاند و به سپاهیان خود فرمودند: درباره سرانجام زندگی ثمود که بر اثر سرکشی و نافرمانی دچار عذاب الهی شدند، بیاندیشید و بدانید هیچ فرد با ایمان نباید مطمئن شود که سرانجام زندگی او مانند ثمود نخواهد بود.
پیامبر اکرم(ص) با ذکر عاقبت کار قوم ثمود و توجه دادن سپاهیان به فرجام آنان، درصدد بودند تا به سپاهیانشان هشدار دهند که بیشتر مراقب اعمال و رفتار خود باشند و گمان نکنند صرف همراهی با پیامبر، موجب خوش عاقبتی و سعادتمندی آنان میشود.
انتهای پیام