کد خبر: ۱۹۳۸۱۷۲

تاریخ: ۲۲ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۴:۰۸

فرد غيبت‌كننده بايد از طريق خودسازی و تفكر، زبان را از آلودگی باز دارد

گروه انديشه و علم: فرد غيبت‌كننده بايد از طريق خودسازی و تفكر در عواقب سوء اين صفات زشت و نتايج شومی كه ببار می‌آورد و همچنين از طريق رياضت نفس، اين آلودگی‌ها را از جان و دل بشويد تا بتواند زبان را از غيبت باز دارد.

حجت‌الاسلام و المسلمين «حسين جمالی‌زاده» امام جمعه شهرستان جيرفت در گفت‌و‌گو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه كرمان، گفت: يكی از گناهانی كه كبيره بودنش به واسطه وعده عذابی است كه در قرآن مجيد و اخبار كثيره بر آن داده شده، غيبت كردن است.
وی افزود: هيچ احترامی بالاتر از احترام انسان نيست و در ميان انسان‌ها احترام مسلمان و پس از آن احترام و مؤمن و شيعيان چهارده معصوم (ع) برترين درجه را به خود اختصاص داده است.
امام جمعه شهرستان جيرفت ادامه داد: غيبت آن است كه انسان را به چيزی و گفته‌ای ياد كنی كه نزد خداوند عيب نباشد و صاحبان خرد و دانش آن را بستايند، اما گفت‌و‌گو درباره شخصی كه كارهای او نزد خداوند پسنديده نيست و صاحبان آن نسبت به ارتكاب آن سرزنش و ملامت شود، غيبت نباشد اگرچه آن شخص از شنيدن آن گفتار رنجيده شود، مشروط بر اينكه خود از آنچه درباره او می‌گويی، دور باشی و با اين كار بنا به گفته خدا و پيامبر(ص) حق را از باطل جدا كنی و هدفی به جز بيان حق نداشته باشی.
حجت‌الاسلام جمالی‌زاده بيان كرد: در تفسير نمونه آمده است، علت اينكه غيبت را به خوردن گوشت برادر مرده تشبيه شده اين است كه غيبت در نبود افراد انجام می‌شود، چون مردگان قادر بر دفاع از خود نيستند و اين ناجوانمردانه‌ترين ستمی است كه ممكن است انسان درباره مؤمنين روا دارد.
وی تصريح كرد: انسان‌هايی كه با اين صفت و خصلت زشت مبتلا هستند بايد بدانند كه كوچكترين پی آمد غيبت و بازی با آبروی ديگران، اين است كه با اين كار زمينه غيبت ديگران در مورد خود فراهم می‌آورند.
امام جمعه شهرستان جيرفت اظهار كرد: امام صادق(ع) اصل و اساس غيبت را ده چيز فرمودند، فرو نشاندن كينه، كمك به گروهی در تأييد گفته آنان درباره شخصی، بدون كشف صحت گفتار آنان ، متهم كردن فرد، تصديق خبری كه از صحت و سقم آن آگاهی ندارد، بدگمانی به افرد، حسد ورزيدن، به تمسخر گرفتن افراد، هنگام توصيف خوبی های يك انسان، اظهار شگفتی كرده و آن صفات خوب را از او بعيد بداند، هنگام ياد كردن كسی اظهار كراهت كردن از او، بدی دگران را با آب و تاب تعريف كرده و آن را شاخ و برگ دادن....آنچه كه گفته شد ذكر معايبی است كه در فرد است و اگر شخصی كه در موردش غيبت می‌كنند از اين موارد دور شود آنچه كه در موردش می‌گويند تهمت و افترا است كه كيفری سخت دارد.
وی در خصوص فلسفه تحريم غيبت يادآور شد: يكی از فلسفه های تحريم غيبت اين است كه اين سرمايه بزرگ بر باد نرود و حرمت اشخاص در هم نشكند و اين مطلبی است كه اسلام آن را با اهميت بسيار تلقی می‌كند.